Kiełki i kiełkowanie – na zdrowie!

Kiełki i kiełkowanie - na zdrowie!

Kiełki i kiełkowanie – na zdrowie!

Spożywanie kiełków równych zbóż i warzyw ma wielowiekową tradycję. Początkowo polecano je wyłącznie w celach leczniczych, aby przeciwdziałać wielu chorobom (np. w Chinach), jednak z czasem uznano je za jeden z cenniejszych składników odżywczych i wprowadzono do codziennej diety (np. Aztecy wypiekali z nich chleb). Ponadto kiełkami można wzbogacić i upiększyć zupy, dania główne, warzywa duszone, pasty, sosy, kanapki, surówki, sałatki i inne. Pod różnymi postaciami kiełki to wartościowe uzupełnienie zdrowej diety.

Bogactwo nasion i ziarna 

W nasionach wszystkich roślin zgromadzone jest wszystko co najcenniejsze dla następnego pokolenia: białka, witaminy, mikroelementy. Jednak aby w pełni wykorzystać te zasoby nie wystarczy jeść samych nasion., które w wielu przypadkach nie mogą zostać w pełni strawione, a co za tym idzie, nie wszystkie wartości odżywcze mogą zostać przyswojone. Jeśli jednak zapewnimy nasionom odpowiednie warunki do wzrostu (światło, temperaturę i wilgoć), uruchamia się wielka przemiana.

Cała energia zostaje powołana by stworzyć nowe życie. Uaktywniają się enzymy rozkładające wielkie cząstki białek i węglowodanów na substancje proste, rozpuszczalne w wodzie, które są niezbędne do budowy i wzrostu. Dzięki temu wszystkie korzyści, które w przyszłości rozłożą się na całą dojrzałą roślinę, zostają skumulowane w jednym niewielkim kiełku.

Korzyści ze spożywania kiełków:

  1. Kiełki to bogate źródło składników pokarmowych – witamin, aminokwasów (niezbędnych do budowy ludzkiego białka), błonnika, kwasów nukleinowych, chlorofilu i składników mineralnych
  2. Działają jak zastrzyk energii życiowej – szczególnie na wiosnę, gdy nasze organizmy są osłabione, a dzięki zawartej w nich dużej ilości witaminy C, która wzmacnia odporność, możemy uniknąć wiosennych infekcji
  3. lekkostrawne i dobrze przyswajane przez ludzki organizm, posiadają dużą wartość odżywczą, a przy tym są niskokaloryczne. Zawarte w kiełkach flawonoidy pobudzają w wątrobie wydzielanie żółci niezbędnej do sprawnego trawienia, zwłaszcza tłuszczów. W związku z tym powinny też stanowić jeden ze składników diety osób odchudzających się
  4. To bogate źródło magnezu i potasu, które mają ogromny wpływ na nasz nastrój i dobrą formę
  5. Trzydniowe kiełki brokułów zawierają likwidujące wolne rodniki sulforafany stosowane w profilaktyce nowotworów
  6. Fantastyczne źródło żelaza i łatwo przyswajalnego białka (np. kiełki lucerny) (przez Arabów nazwaną Alf-al-fa – ojciec wszelkiego pożywienia), szczególnie polecane wegetarianom
  7. Kiełki soczewicy zawierają kwas foliowy o działaniu krwiotwórczym polecane są szczególnie jako naturalny dodatek diety dla kobiet w ciąży, ponieważ kwas foliowy potrzebny jest w procesach kształtowania systemu nerwowego dziecka.

Co nadaje się do kiełkowania?

Do skiełkowania nadają się nasiona i ziarna. Niestety, nie wszystkie dostępne na rynku ziarna mają wystarczającą zdolność kiełkowania. Wynika to przede wszystkim z przechowywania ich w nieodpowiedniej temperaturze lub zastosowaniu jednej z metod „udoskonalania” żywności. Nasiona preparowane, czyli napromieniowane lub po obróbce chemicznej, nie nadają się do kiełkowania.

Warto zatem nasiona i zboża do kiełkowania kupować w sklepach ze zdrową żywnością, a nie nasiennych.

Najbardziej popularne są kiełki fasoli mung, jeden ze składników kuchni azjatyckiej a w kuchni polskiej wielkanocna rzeżucha. Warto jednak zaznaczyć, że na świecie do kiełkowania używa się około 20 różnych roślin, głównie zbóż i roślin motylkowych. Kiełkować można nasiona rzodkiewki, gorczycy, prosa, kozieradki, lucerny, siemienia lnianego, gryki, pszenicy, jęczmienia, owsa, żyta, ryżu, soczewicy, grochu, brokułu, dyni, słonecznika, a nawet pora, marchewki, czerwonej kapusty czy buraków ćwikłowych. Te dwa ostatnie nie są może tak smaczne jak inne, ale za to mają niezwykły różowy kolor i pięknie ozdabiają sałatki. Można je łączyć z innymi rodzajami kiełków i komponować nowe smaki.

Jak kiełkować?

1. Nasiona lub zboża przeznaczone do kiełkowania należy kilkakrotnie przepłukać, a następnie zalać wodą w ilości dwa razy większej niż waga nasion i moczyć przez kilkanaście godzin.
2. W tym czasie ziarno napęcznieje i wchłonie wodę. Wtedy należy je przepłukać wodą o temperaturze pokojowej i umieścić w szklanym słoiku lub w specjalnym kiełkowniku.

Wśród wielu dostępnych na rynku tego typu sprzętów moją uwagę przykuły kiełkowniki z kielkowniki.pl. Wyróżnia je przede wszystkim fantastyczny, lekki design. I w przeciwieństwie do wielkich, niezgrabnych, plastikowych kiełkownic, te ceramiczne kiełkowniki cudownie komponują się zarówno z nowoczesnym, jak i tradycyjnym designem kuchni. Poza tym pozwalają na dowolne komponowanie swoich niewielkich poletek uprawnych. Dostępne są w kilku pastelowych kolorach. A ich niewielki rozmiar tylko przemawia na ich korzyść. Można w kilku kiełkownikach wyhodować różne kiełki i rozmieścić je w kilku miejscach, przez co nie będą one zbyt widoczne a jedynie delikatnie urozmaicą przestrzeń. Dla mnie rewelacja!

3. Należy jednak pamiętać, by hodowlę kiełków umieścić w widnym miejscu.
4. Ziarno płucze się czystą wodą dwa razy dziennie, przy tym należy dokładnie odlewać wodę, aby nie zgniły (nasiona muszą być wilgotne, ale nie zamoczone).
5. Po kilku dniach kiełki będą gotowe do spożycia.

Uwaga! Delikatny meszek pojawiający się na korzeniach nie jest pleśnią. Są to rozwijające się włośniki.

Tak skiełkowane ziarna można przechowywać w lodówce do 4 dni. Należy je jednak codziennie przepłukiwać zimną wodą.

Kiełki są nośnikiem energii młodego rozwijającego się organizmu, energii wiosny i zgodnie z porządkiem natury właśnie o tej porze roku są dla nas najważniejsze. W innych okresach powinny stanowić jedynie niewielki dodatek do spożywanych potraw, zwłaszcza w zimnych porach roku.

Smak kiełków

Podobnie jak warzywa, kiełki różnią się między sobą smakiem, kolorem i właściwościami. Niektóre z nich bywają ostre i wyraziste, jak kiełki cebuli czy pora, ale także pikantne, jak kiełki brokułów. Ich smak przypomina albo dojrzałą roślinę, jak np. rzodkiewka czy kapusta, albo nie można go w żaden sposób opisać.

Poniżej niepełna lista kiełków, ich wartości odżywcze, smak oraz możliwość zastosowania w codziennej diecie:

  • kiełki rzeżuchy (11 kcal) – bogate są w witaminę C, PP, potas, wapń, magnez, lecz także siarkę, która jest niezbędna dla prawidłowego wyglądu skóry, włosów, paznokci.
    Idealne do kanapek, pikantnych sałatek, mięs i past.
  • kiełki rzodkiewki (41 kcal) – mają ostry smak. Podobnie jak kiełki rzeżuchy są bogate w witaminę C, PP, magnez wapń, siarkę. Zawierają także cynk.
    Jako dodatek do sałatek, dressingów, kanapek, sosów i zup oraz potraw z jaj. Można nimi posypywać potrawę na krótko przed podaniem (zamiast natki pietruszki).
  • kiełki lucerny (30 kcal) – mogą być spożywane zarówno na zimno, jak i na ciepło, ale wtedy dodawać je należy pod koniec gotowania ponieważ wysoka temperatura może pozbawić je wielu witamin. Kiełki lucerny zawierają około 35 proc. łatwostrawnego białka, ale także żelazo i witaminę B. Są również źródłem lecytyny.
    Wspaniałe do kanapek, sałatek z dressingiem, sosów, zup, mięs i wszelkich dań zarówno na ciepło, jak i na zimno.
  • kiełki słonecznika (115 kcal) – mają lekko orzechowy smak. Są bogate w cynk i żelazo.
    Idealnie pasują do sałatek, kanapek, ryb i mięs, a także jako przybranie.
  • kiełki soczewicy (110 kcal) – ich smak jest delikatny. Można je jeść zarówno na zimno, jak i na ciepło. Zawierają sporo witaminy C, E, kwasu foliowego, wapnia, żelaza, fosforu oraz cynku i miedzi. Białko stanowi w nich około 25 proc.
    Wspaniały element past, twarożków, kremów kanapkowych, pierogów, naleśników i omletów.
  • kiełki soi (29 kcal) – są lekko chrupiące i mają delikatny smak. Zawierają dużo białka – około 40 proc., są dobrym źródłem witaminy B1, C, żelaza.
    Aby ułatwić ich strawność najlepiej spożywać je na ciepło (należy gotować je na parze przez kilka minut przed podaniem). Są niestety trudne w uprawie.
  • kiełki grochu – są słodkie, lekko chrupiące. Zawierają dużo żelaza, mikroelementów oraz witaminy A, C, B. Wzmacniają organizm. Kaloryczność 31 kcal.
  • kiełki brokuła (57 kcal) – mają pikantny smak. Bogate w antyoksydanty i sulforan działają przeciwnowotworowo.  Zawierają one również substancje antybakteryjne niszczące bakterię o nazwie Helicobacter pylori.
    Pasują do kanapek, pikantnych sałatek (zwłaszcza z kapusty pekińskiej i sałaty) oraz serów. Ponadto można nimi posypać ugotowane ziemniaki.
  • kiełki fasoli Mung (29 kcal) – zawierają witaminy A, B, C, E i H. Zawierają duże ilości wapnia, żelaza, siarki, magnezu, potasu oraz biotynę, cynk, selen jak również mikroelementy, lit i chrom. Obniżają poziom cholesterolu w surowicy krwi człowieka. Poprawiają przyswajalność składników odżywczych.
    Najlepsze do dań kuchni chińskiej i koreańskiej. Doskonałe do smażenia i podgotowywania, ponieważ są odporne na wysokie temperatury. Można dodawać je także do sałatek, ale lepiej uprzednio je sparzyć. Jako składnik sałatek, past twarogowych i rybnych oraz do posypywania kanapek i ziemniaków.
  • kiełki lnu – są bogatym źródłem: żelaza, fosforu, wapnia i magnezu. Zawierają lecytynę. Zalecane są dla kobiet w ciąży i osób pracujących umysłowo. Obniżają poziom ,,złego\’\’ cholesterolu (frakcji LDL) w surowicy krwi człowieka, poprawiają pamięć, oczyszczają i harmonizują organizm. Przyczyniają się do spadku zachorowań na choroby układu sercowo-naczyniowego, zmniejszają ryzyko wystąpienia nowotworów. Poprawiają przemianę materii.
  • kiełki dyni – charakteryzują się słodkim smakiem i sprężystą konsystencją. Zawierają dużo magnezu, cynku, żelaza oraz witamin z grupy B i witaminy A. Ponadto kiełki wzmacniają i regulują pracę organizmu. Wspomagają funkcjonowanie układu oddechowego i regulują metabolizm cukru. Zawierają 45%-owy kwas linolowy, który zapobiega chorobom pęcherza. Poprawiają wydolność fizyczną i psychiczną organizmu.
  • kiełki sezamu – w swoim składzie zawierają tłuszcze i lecytynę, które korzystnie działają na system nerwowy. Ponadto kiełki poprawiają pamięć, wspomagają pracę wątroby i nerek oraz kondycję włosów. Są dobrym źródłem jednego z najbardziej odżywczych olejów-oleju sezamowego oraz wapnia i fosforu. Poprawiają również krzepliwość krwi i pomagają w walce ze stresem.
  • kiełki kozieradki – wspomagają trawienie oraz mają pozytywny wpływ na wątrobę. Ponadto usprawniają funkcjonowanie systemu nerwowego.
  • kiełki groszku cukrowego – zawierają dużo witaminy C, B1, A oraz białka. Regularne spożywanie kiełków wzmacnia odporność organizmu i ułatwia trawienie.

Lista kiełków z opisem ich uprawy

źódło: dziecisawazne.pl, niam.pl, kiełkowniki.pl

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s